Toen Rinie Ramakers in 2002 voor het eerst meedeed met het Draaksteken en haar eigen ‘plebs’ kostuum mocht maken, sloeg de vonk over. Het maken van eigen kostuums met bijpassende accessoires vond ze geweldig leuk om te doen. Sindsdien is zij één van de creatievelingen die bij elke editie de kostuums van het Draaksteken maakt en vermaakt.
In mei 1988 zijn mijn man Ron en ik als niet-Beeselnaren in Beesel komen wonen. 1988 was een Drakenjaar. Voor het eerst maakte ik mee wat het Draaksteken voor Beesel betekent. Het daaropvolgende spel was ik niet in de gelegenheid om mee te doen, omdat onze dochter nog te klein was. Mijn man deed toen mee in het leger.
“Ik mocht mij uitleven op diverse kostuums voor sprekende rollen, met als hoogtepunten die van Sint Joris en het ‘Kruujewief’’”
Vanaf 2002 hebben wij actief meegedaan aan het spel als plebs en waren we voorgoed besmet met het Drakenvirus. Het maken van onze eigen kostuums en bijpassende accessoires vond ik geweldig leuk om te doen. In 2009 hadden we twee verschillende kostuums nodig. Een kostuum voor de pauze en een kostuum na de pauze. Dit was voor mij echt dubbel genieten.
Voor het Draaksteken van 2016 werd ik gevraagd om mee te denken over de kostuums voor dat jaar. Ik mocht mij toen uitleven op diverse kostuums voor de sprekende rollen. De hoogtepunten waren ongetwijfeld de kostuums van Sint Joris en het ‘Kruujewief’. Hier kon ik al mijn creativiteit in kwijt en was het iedere keer weer een uitdaging om het allemaal voor mekaar te krijgen.
Ook voor het Draaksteken van 2023 ben ik op maandag- en dinsdagavond samen met de andere dames van de naaigroep weer actief bezig in ons naaiatelier met het maken en vermaken van de kostuums. Dit keer hergebruiken wij de ‘oude’ kostuums en materialen voor de nieuwe productie. Dit maakt het ook deze editie weer een creatieve uitdaging voor ons naaiclubje.
Maar zolang we blieve Geluive in ’t Goeje, kump het vast weer good.
