De 22-jarige Joppe Stevens uit Beesel is misschien wel de jongste in het bestuur, maar binnen het Draaksteken zeker geen onbekende. Als bedrijfsleider op een geitenhouderij verdeeld over meerdere locaties, weet hij wat aanpakken is. Diezelfde mentaliteit zet hij nu in voor het grootste openluchtspektakel van Nederland.
Zijn Draakstekenreis begon al in 2009 als plebs, waarna hij in 2016 de bijzondere rol van kleine Joris mocht vertolken. In 2023 werkte hij al bescheiden mee achter de schermen, maar nu mag hij samen met Twan Haenen officieel aan het roer staan van de commissie Theater & Techniek. Een rol die hij met trots vervult.
Een nieuw terrein, een nieuwe uitdaging
Voor Joppe staat één ding vast: de komende editie wordt er één vol vernieuwing. “Een totaal nieuw theater op een nieuwe locatie.” Hij kijkt ernaar uit om met nieuwe en bekende gezichten aan dit avontuur te beginnen. En hoewel de hobbels op de weg zeker aanwezig zullen zijn, is Joppe er zeker van dat het wel goed komt. “Met ruim 800 vrijwilligers ben ik er vrijwel zeker van dat aankomende editie een succes zal worden.”
De magie van de laatste voorstelling
Als Joppe denkt aan het Draaksteken, schiet hem onmiddellijk één moment te binnen: de laatste voorstelling. “Een voorstelling waarbij iedereen weet dat de draak hierna weer voor 7 jaar zal rusten. De ontlading na die laatste voorstelling is enorm, zowel voor als achter de schermen.” Met daarna een mooie afsluiting op de markt. “Het gezellig samen een biertje drinken daarna tijdens het grote feest op de markt is voor mij dan een moment van trotsheid. Trots dat ik in Beesel woon.”
Buiten repeteren: het echte begin
Stiekem geniet Joppe het meest van het moment waarop de repetities naar buiten verplaatsen. “Dan voel je bij iedereen: nú begint het echt”. De dynamiek verandert, het spel komt tot leven en binnen enkele maanden groeit een lege wei uit tot een indrukwekkend theater.
Traditie doorgeven van generatie op generatie
Voor Joppe is er één ding dat absoluut niet mag veranderen: de traditie zelf. “Het Draaksteken wordt van generatie op generatie doorgegeven. Tijdens de buitenrepetities is het prachtig om te zien hoe jong en oud samenwerkt, allemaal met hetzelfde doel voor ogen.”
Vernieuwing rondom een vertrouwde kern
Toch ziet Joppe voor de editie van 2030 al meer dan genoeg verandering op de agenda. “Een nieuw terrein, veel nieuwe gezichten in het bestuur en wellicht ook een nieuwe vorm van het theater. Hoe het er uiteindelijk allemaal uit gaat zien is nog niet bekend. Ik denk dat we de kern van het draaksteken hetzelfde moeten houden: Sint Joris die de draak steekt. Rondom die kern mag naar mijn mening wel eens wat vaker verandering in komen. Ik ben er dan ook zeker van dat het met dit nieuwe ‘jonge’ bestuur goed gaat komen.”
Een traditie met trots gedragen
Als iemand hem vraagt wat het Draaksteken is, antwoordt hij: “Een traditie die we in Beesel met de paplepel ingegoten krijgen. De legende van Sint-Joris houdt ons zeven jaar lang bezig.” Het doet Joppe goed om te zien dat het spektakel steeds meer landelijke bekendheid krijgt. “Ik denk ook dat we daar als klein dorp sterk in zijn. Het uitstralen van trots om zo’n geweldig spektakel neer te zetten.”
“’t is ós toch weer gelökt”
Waar Joppe het allermeest naar uitkijkt? Het samenwerken met nieuwe en vertrouwde mensen, allemaal met hetzelfde doel voor ogen. “In het bestuur zal er in ieder geval al een nieuwe wind waaien. En ik ben dan ook trots dat ik daar deel van uit mag maken.” Maar één moment staat nu al met stip bovenaan: “Dat is toch wel dat ene biertje na die laatste voorstelling en dat we dan tegen elkaar kunnen zeggen: “’t is ós toch weer gelökt”.
